دنیای دیگری هست كه می توان در آن آواز خواند
...نه تو می مانی، نه اندوه و نه هیچ یک از مردم این آبادی
به حباب نگران لب یک رود قسم و به كوتاهی آن لحظه شادی كه گذشت
غصه هم خواهد رفت
آنچنانی كه فقط خاطره ای خواهد ماند
لحظه ها عریانند به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز
تو به آیینه، نه، آیینه به تو خیره شده ست
تو اگر خنده كنی او به تو خواهد خندید
پ.ن :
