برآمد باد صبح و بوی نوروز
به کام دوستان و بخت پیروز
مبارک بادت این سال و همه سال
همایون بادت این روز و همه روز
سال ۱۳۸۶ هم با همه ی خوبی ها و بدی هاش داره تموم میشه
بوی عید به مشامم می رسه ، بوی عیدی گرفتن وخرید لباس های نو که یادآور روزهای شیرین و بی دغدغه کودکیمه 
ولی خوب این دلتنگی ها هم تموم میشه مگه نه !!!!!؟
هرچی باشه طبیعت داره عوض میشه ،دعا کنین منم بتونم با حال و هوای سال نو خودم رو عوض کنم و دلتنگی های امسال رو بذارم کنار
نمیدونم چرا ولی همیشه همین موقع ها یه حس عجیب دارم
یه حس دوست داشتنی ، شاید علتش اینه که من عاشق بهارم ، عاشق گل ها و سر سبزی و نشاط بهار
امیدوارم سال جدید نوید بخش روزهای روشن تر ، زیبا تر و پر نور تر برای همه باشه...
پ.ن ۱ : ۲ فروردین عازم مشهد هستم ، واسه همه دعا میکنم البته اگه قابل باشم
پ.ن ۲ : اگه ادامه مطلب رو کلیک کنین در مورد نوروز باستانی مطلبی گذاشتم که امیدوارم خوشتون بیاد
پ.ن ۳ : محتاج دعای دوستای گلم هستم ُ هنگام تحویل سال دعام کنین
ادامه مطلب
آدمها خشكند ... حقایق تلخند ..... رویاها شوكران !
جوی های روان تنگ اند و درختان قطور ضعیف !
خورشید گرم است و سوزان .. ماه بی خیال و فروزان !
می دانم . من می دانم . تو هم می دانی ... همه می دانند ...
روزگار عجیبی است !
انسانها در میان خرابه هایی که زیبایشان می نامند می زیند
و به آن عشق می ورزند .
و اینچنین بر حقارت خود دامن می زنند ...
و من به دور از هیاهوی آدمک های دل خوش ... همچنان در خود فرو می روم .
هر چه بیشتر در میانشان می زیم دورتر می شوم و غربیه تر !
آری ... معصومیت كودكیهایم گم شده است ...
اما من هنوز هم همان كودك عاشقم و ساده دل !
و همچنان در انتظار ،
در انتظار ظهور باغی از جنس اقاقی ،
كه مرا از خود و خویشتن ها برهاند و به سر منشا خود بازگرداند .
و رسیدن به خدایی که در این نزدیکیست ...
پ.ن : هر روز ایمانم به این جمله ی دکتر شریعتی
بیشتر میشه :
خداونــــــــــد جانشین همه نداشتن های من است
خدایا تو چه مهربانی که مرا به حریم دوستی خودت پذیرا شدی
و همه اشک هایی که از سر فراق و جدایی فرو می ریخت
را نوری گرداندی برای جلای روانم
و تو چه بزرگی خدا که کوچکی من را نادیده گرفتی
و چه بخشنده و مهربانی که از خطایم گذشتی و مهربانانه
راه را نشانم دادی
خدایا دوستت دارم !
که دوست داشتن را از تو آموختم که دوستم داری ...
